Boek
Nederlands

Osebol : getuigenissen van het Zweedse platteland

+1
Osebol : getuigenissen van het Zweedse platteland
×
Osebol : getuigenissen van het Zweedse platteland Osebol : getuigenissen van het Zweedse platteland

Osebol : getuigenissen van het Zweedse platteland

Genre:
Getuigenissen van veertig personen uit het plaatsje Osebol in Noord-Zweden; de kale interviews worden met een speciale lay-out weergegeven en vormen samen een document over het leven op het Zweedse platteland en over wat eens was.
Titel
Osebol : getuigenissen van het Zweedse platteland
Auteur
Marit Kapla
Vertaler
Janny Middelbeek-Oortgiesen
Taal
Nederlands
Oorspr. taal
Zweeds
Oorspr. titel
Osebol
Uitgever
Amsterdam: Uitgeverij Atlas Contact, 2021
810 p. : kaart
ISBN
9789025467265 (hardback)

Besprekingen

Osebol

Eerste zinnen. Dit kan ik je wel vertellen / mijn leven is net als Värmland. / Bergen en dalen. / Het gaat op en neer.

 

 

 

Vijf jaar geleden keerde Marit Kapla terug naar Osebol, het Zweedse gehucht waar ze in de jaren zeventig was opgegroeid. Ze wilde weten hoe het veranderd was en interviewde er zowat iedereen die ze te pakken kon krijgen. Dat werd de basis voor Osebol, waarin ze de inwoners in een bijzonder toegankelijke vrije versvorm aan het woord laat. Het leverde haar meteen de Augustprijs op. In Zweden heeft het platteland het zwaar te verduren, zo blijkt. Mensen worden er vooral oud en kinderen zijn er nog amper. ‘Het dunt uit’, zoals iemand opmerkt. Met de scholen verdwijnt ook de toekomst. En dan is er de houtindustrie, natuurlijk, ooit de trots en kostwinning van velen. Maar nadat de mechanisatie voor een eerste kaalslag had gezorgd, maakte de gipsplaatindustrie bijna volledig komaf met hout als bouwmateriaal. Hout leeft immers, wat zorgt voor scheurtjes als je het schildert, terwijl gips dood en stabiel is. Kapla laat haar boek niet overheersen door dat doembeeld…Lees verder

István Fóth kwam in 1956 in Zweden aan vanuit Hongarije. Hij herinnert zich hoeveel hulp hij en zijn familie kregen van de Zweedse bevolking. Uiteindelijk kwam hij in het plaatsje Osebol terecht, waar hij aan de ruimte gewend raakte. Annika Axelsson is ziekenverzorgende en werkte twaalf jaar in een verpleeghuis. Nu moet ze heel wat kilometers rijden om haar cliënten te bezoeken. Veertig mensen, die allemaal leven in het noorden van Zweden in het plaatsje Osebol, heeft de schrijfster van dit boek geïnterviewd. Veel mensen trekken er weg, de kleine scholen zijn gesloten, de winkel is dicht, de brug is kapot en wordt mogelijk niet hersteld. Problemen die zich bij veel kleinere plaatsen voordoen. De meeste geïnterviewden blijven waar ze zitten, maar missen vaak wat eens was. Het lijkt net alsof de schrijfster audiofragmenten rechtstreeks op papier heeft gezet, zonder opsmuk. Een voorgeschiedenis van de geïnterviewden lees je niet. Je mist een samenhangend verhaal, je leest kale interviews…Lees verder

Dorpse stemmen

Marit Kapla laat de inwoners van Osebol aan het woord, 'haar' gehucht in het westen van Zweden.

Over de witte pagina is een handvol kleine grijze vierkantjes gestrooid: 25 in totaal. Het is de plattegrond van Osebol, een gehucht in het westen van Zweden, niet ver van de Noorse grens. Birgit Emilsson (1939) woont in het noordelijkste huis (zwart gekleurd op het kaartje), een beetje afgelegen van de rest. 'Het was hier helemaal leeg/ en vol bos onder aan de heuvel/ dus je zag het helemaal niet.' Haar ouders kwamen in 1940 in Osebol wonen. Ze hadden er een winkel in levensmiddelen, die Birgit later overnam, tot ze het, in verdrukking gebracht door de grotere supermarkten, 'welletjes' vond.

Meer naar het midden woont Alvar Jansson (1945), die ervoor zorgde dat het dorpje een skipiste kreeg. Vroeger, herinnert hij zich, waren alle vrouwen 'huisvrouw/ en alle kerels/ werkten in het bos'.

Journaliste Marit Kapla, zelf in Osebol opgegroeid, wilde de geschiedenis van het dorpje, en het leven van vandaag de dag vastleggen. Ze interviewde daarom de bewoners van de 25 huize…Lees verder